Tristis usque ad mortem (Νίκος-Αλέξης Ασλάνογλου)

[Από την ενότητα Αισθηματική ηλικία (1946-1949)]

Tristis usque ad mortem

Περίλυπος μέχρι θανάτου είμαι

Περνάς τώρα εσύ από μακριά φορτωμένος χρόνια σιωπής
δειλινά φθινοπώρου σε άδειες πλατείες
χρόνια αγάπης νεκρής

Περνάς τώρα εσύ
και μου θυμίζεις το χτύπο της φλέβας στον καρπό
κορμί που το ‘νιωσα
θάλασσα της γερασμένης αναμονής

Ένα τσιγάρο μόνο στο στόμα
καπνίζοντας έναν κόσμο εγκατάλειψης

Το λιμάνι απόψε είναι ήρεμο
κοιμούνται τα φορτωμένα καράβια
οι ίσκιοι της νύχτας στο καλντερίμι της αμαρτίας

Δεν έχω το νόημα πια πως περνάς

Από τη συλλογή Δύσκολος θάνατος (1954)

Πηγή: συγκεντρωτική έκδοση Ο δύσκολος θάνατος (Αθήνα, εκδ. Νεφέλη, 1985)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμεραΝίκος-Αλέξης Ασλάνογλου

4 responses to “Tristis usque ad mortem (Νίκος-Αλέξης Ασλάνογλου)

  1. Από τα πολύ αγαπημένα μου αυτής της συλλογής.

    Εκείνη η «θάλασσα της γερασμένης αναμονής» σφάζει με το …νεράκι.

    • Είναι ένα πολύ όμορφο ποίημα αυτό. Αυτή η γλυκιά θλίψη που αφήνει στο νου και στην καρδιά ο Ασλάνογλου με συγκινεί πολύ.

      Σου έχω ξαναπεί ότι σε κάθε όμορφο ποίημα διαλέγω μια φράση που αγαπάω. Συνήθως ένα στίχο ή ένα δίστιχο. Κι εδώ η μαγική μου φράση είναι: Ένα τσιγάρο μόνο στο στόμα / καπνίζοντας έναν κόσμο εγκατάλειψης.

  2. Γιόλα Αργυροπούλου - Παπαδοπούλου

    Βίκυ,
    Διαβάζοντας το ποίημα «Tristis usque ad mortem» (πραγματικά υπέροχο ποίημα), και πριν ακόμη φθάσω στο δικό σου σχόλιο, ειλικρινά ξεχώρισα κι εγώ το δίστιχο στο οποίο αναφέρθηκες, έχοντας προσθέσει και τον προηγούμενο στίχο:»θάλασσα της γερασμένης αναμονής»!
    Τι να πει κανείς γι’ αυτή τη «γερασμένη αναμονή»!

    • Όπως σου είπα ήδη και στο ποίημα «Προσδοκία», Γιόλα μου, ο Ασλάνογλου δεν χάνει ποτέ το μέτρο. Κάθε του λέξη είναι εύστοχη μέσα σε τούτη τη λιτή και μεστή γραφή του. Άλλο ένα έξοχο ποίημα από την πρώτη του συλλογή έχουμε εδώ και ενώ ο ποιητής είναι μόλις στα 23 του δυσκολεύεσαι να το καταλάβεις. Γράφει σαν μεγάλος. Ίσως γεννήθηκε μεγάλος (από κάθε άποψη) ο Ασλάνογλου. Ίσως πάλι αυτό είναι το χαρακτηριστικό των πολύ καλών ποιητών. Γράφουν καλά απ’ την αρχή ανεξάρτητα από την ηλικία που θα ξεκινήσουν.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Τίτλος ιστολογίου

α. Θεσσαλονίκη: τα ανατολικά βυζαντινά τείχη [φωτογρ. Γιώργος και Γιάννης Ζαρζώνης, Εκδόσεις Ζαρζώνη]
β. Απέλιπεν Θεός πρίγκηπα Αλέξιον: η φράση αποτελεί τίτλο δοκιμίου του Θέμη Λιβεριάδη στο βιβλίο του Προχωρώντας στο διάδρομο, εκδόσεις Αρμός (2002) [πηγή: Translatum]

Αρχείο

Kατηγορίες

Σημείωσε τη διεύθυνσή σου για να γίνεις μόνιμος αναγνώστης του ιστολογίου και να ενημερώνεσαι μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου για κάθε νέα δημοσίευση.

Μαζί με 1.066 ακόμα followers

Στατιστικά

  • 12,095 hits

Πνευματικά δικαιώματα

Creative Commons License
Poetry of Thessaloniki: Anthology by Vicky Papaprodromou is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 Unported License.
Based on a work at www.translatum.gr.

Αρέσει σε %d bloggers: